het speelpleintje

problemen opgelost

Margo heeft problemen met haar computer
Hij is veel te traag geworden.
“mijn papa heeft veel verstand van pc’s” rammelt Kaatje wanneer ze kom informeren waarom ze Margotje niet op msn aantreft.
“laat je papa dan maar eens langskomen” is Otto’s antwoord hierop.
Een half uurtje later staat een kleerkast van een vent vol tattoo’s aan de voordeur.
Het blijkt inderdaad de papa van Kaatje te zijn.
De computerspecialist praat binnensmonds en met een brussels of Limburgs accent zodat Otto hem zo goed als niet kan snappen.  Otto biedt de man een biertje aan maar de kleerkast weigert resoluut. Otto kan uit het gemompel en gegrom uitmaken dat hij geen alcohol drinkt omdat dit hem steeds razend maakt en hij dan alles en iedereen in spaanders slaat.
Geen echt gezellig type dus. Een blikje cola zint hem wel.

Na een uurtje is de computer weer zo goed als nieuw.
Niet te geloven dat zo’n oermens een pc aan de praat kan krijgen.
Otto moet dus zijn mening over kompjoeterspecialisten herzien.

Ondertussen zitten Margo en Kaatje in zo’n typisch meidentijdschrift te kijken.
Het staat vol over het intieme leven van tienersterren, mode, hits, livestyle en natuurlijk het hoekje waar tieners vragen stellen over dingen waar ze mee zitten, zoals de eerste keer enz.
Het gehiechel omvat vele decibels zodat Otto nu nog minder kan opmaken over wat de computerman aan het grommen is.
Plotseling weerklinkt de schelle stem van Kaatje. Ze heeft een woord gelezen dat ze niet begrijpt.
“Otto, masturberen, wat is dat ?”
Otto kijkt op alsof hij het in Keulen hoort donderen. Zo’n vraag moet hij daar nu op antwoorden met haar pa hier ?
Vliegensvlug draait Otto zijn gezicht richting papa van Kaatje die waarschijnlijk Lenny heet. Dit meent Otto toch zo verstaan te hebben.
Nu kijkt Lenny in de richting van Otto met een uitdrukking op zijn gezicht die aantoont dat hij wilt dat Otto het uitlegt.
“Dat betekent dat je zelf met je lichaam dingen doet die je fijn vind, vooral rond de plaatsen waar je anders plast enzo.”
Kaatje heeft het duidelijk begrepen en leest vervolgens het volgende probleem luidop voor aan Margotje.
Lenny kijkt met een tevreden blik en draait zich vervolgens weer richting pc.
Er moet nog gedefragmenteerd worden.

Otto vertelt

De deurbel gaat. Margotje doet open Ik hoor meisjestemmen. Wie zijn dat nu weer ? Margotje komt terug binnen en zegt dat Bieke mij wenst te spreken.
“Laat haar maar binnen” antwoord ik want ik heb niet veel zin om in dit koud weer aan de voordeur te staan praten. “Er zijn nog enkele vriendinnen bij” zegt Margotje.

Mopperend stap ik richting voordeur. Kaatje zit op haar fiets en naast haar staan nog twee meisjes die ergens rond de 12 - 13 jaar oud moeten zijn.
“Herken je me nog ?” vraagt er eentje dat bij nader toezien Bieke blijkt te zijn.
“Dat zal wel ” antwoord ik kort, waarop zij :”nochtans in de winkel op het hoekje en in de Lidl zeggen ze geen goeiendag tegen me want ze herkennen me niet”. “Waardoor zou dat komen ?” gaat het door mijn hoofd, maar ik houd mijn mond. Dat ik dit wicht niet meer zou herkennen kan eerder wijzen op nakende dementie dan op wat anders. Ik heb haar voor het eerst gezien toen ik samen met de Sint als zwarte Piet bij haar op bezoek kwam, ergens rond de eeuwwisseling. Sedertdien heb ik haar nog dikwijls bij ons thuis en op het speelpleintje vlakbij gezien. Naast haar staat nog een meisje die ik, voor zover ik me herinner, nog nooit gezien heb. Het meisje zegt geen woord en staat er wat verloren bij. “Woon jij hier ook in de buurt ?” vraag ik haar, waarop Bieke antwoordt : “ja ze woont in de buurt, t’is te zeggen, ze is van Ardooie”. “Dan ben je in de goede richting” grap ik terug. “We zitten samen op school en zij mag al mijn spullen dragen. Als ik zeg ‘draag mijn rugzak’ dan doet ze dat” gaat Bieke verder. Haar vriendinnetje reageert slechts door een domme smile op haar gezicht te toveren. Goeie vriendinnen zo te horen.

“Ik zou graag mijn haar roze verven, maar dat mag niet van de schooldirectie gaat Bieke  verder. “Dan zou je eerder op een mislukte barbie lijken” zeg ik hierop en bekijk het haar van Bieke eens goed. “Ja, dat zou wel, maar da’s niet erg”. “Op school zitten twee homo’s en tijdens de pauze zitten ze samen hand in hand op het hek. Als ik dat zie word ik niet goed en roep ik dat ze mekaar op de bakkes moeten slaan”. Zo jong en al zo sexistisch. Ik krijg het steeds kouder en verlang tegen dat dit grut weer weggaat. Ondertussen tonen ze me beurtelings hun nieuwste GSM (alsof ik daarvan zou kunnen wakker liggen) en tenslotte starten ze een discussie over hun nieuwste profiel op Skyrock. Denken die meiden echt dat ik nog zestien ben en hiervoor mijn slaap laat ???
“Ik moest al een uur thuis zijn, maar er is niemand thuis, dus weten ze niet dat wij hier zijn, dus mondje toe Otto!” ratelt Bieke. Nummer drie doet nog steeds haar mond niet open en staart daar maar wat voor zich uit. A zit wat op haar GSM te prutsen. “Ik ga maar naar huis en Otto, ik ga u aan de vriendenlijst van mijn nieuwste account op Facebook toevoegen” ratelt Bieke rustig verder.
Een voor één gaan ze terug de straat op, Kaatje op haar fiets gevolgd door Bieke die een veel te grote rugzak met zich meesleurt en tenslotte “nummer drie”  die met de blik op oneindig Bieke volgt. “Ik kom straks terug” roept Kaatje”en ik zal woensdag meekomen” roept Bieke.

KAATJE EN LEENTJE

twee bekenden van het speelpleintje of wat dacht je ?

Kaatje is een meid van de jaren 2000. Met andere woorden ze weet wat ze wilt.

Maar ze heeft één groot probleem : ze zit steeds zonder centen.

Ook al gaat ze hier en daar wat bijklussen en legt ze doelbewust dit geld opzij,

toch is het geld vlug weer de deur uit. Meestal aan iets wat ze zag in de etalage of op één of andere tweedehandssite.

Nu is het op het internet op jacht naar een nieuwe GSM. En die heeft ze gevonden. Ene die normaal 500 euro kost in de winkel kan ze nu tweedehands kopen voor slechts 25 euro.

Alleen heeft ze nu de centen niet op zak en is ze alleen thuis met Leentje die zich bezig houdt op de WII.

Leentje woont aan de overkant van het huis van Kaatje. Haar ouders zijn reeds lang uit elkaar. Met haar mama heeft ze zowat geen contact meer. Gelukkig kan ze bij haar papa wonen. Veel ziet ze hem echter niet daar hij “s nachts werkt in de fabriek en tijdens de dag moet hij dan slapen.  Na school gaat ze dan bij Kaatje om te spelen, TV te kijken en op het internet te surfen.

Leentje en Kaatje zijn twee handen op één buik, ook al is Kaatje enkele jaartjes ouder.

De meiden zitten nu alleen in het huis van Kaatje.  Kaatjes ouders zijn naar familie in Antwerpen dus…als de kat van huis is……

Kaatje heeft dus een GSM gevonden op het www voor slechts 25 euro, da’s een meevaller. Alleen, hoe geraken ze aan dat ding en hoe gaan ze het betalen nu papa en mama Kaat niet thuis zijn en er geen geld voorradig is. 

Ploseling rinkelt de GSM van Kaatje. Het is de man aan wie ze de GSM wilt kopen.  Hij is “toevallig” in de buurt en zal de GSM eventjes afleveren. Alleen moet hij weten waar precies Kaatje woont.  Zonder aarzelen geeft ze hem haar adres, veel te blij dat ze zo dadelijk in het bezit zal zijn van dit mobieltje. 

Leentje haar gezicht is lijkbleek wanneer het telefoneren stopt.  “Kaatje, wie is die man ? Wij zijn hier helemaal alleen en wie weet wat voor rare vent het is ? Ik ben bang !!!!”

“Niet weglopen Leentje, Ik ga mama bellen en vragen of we de hulp van Ottomogen inroepen. In een wip kan hij hier staan.”

Zo gezegd zo gebeld en vijf minuten later staat Otto aan de voordeur.

Kaatje en Leentje leggen met horten en stoten uit hoe de vork aan de steel zit.

Otto had al zijn pijama aan, maar daarboven heeft hij zijn oude werkbroek aangetrokken.

Geen kat die zijn pijama opgemerkt heeft.  Hij ploft zich neer in de zetel en kijkt ongeinteresseerd naar het TV scherm. 

De kater  kruipt dicht bij hem aan en begint te spinnen. “Kaatje, ik ga eens je poesje aaien” zegt Otto met ondeugende stem, waarop Leentje verschrikt uit de keuken komt aangelopen en met een diepe zucht vaststelt welk poesje Otto aait.

Enkele uren later en nog geen enge man met GSM gezien of gehoord.

Otto besluit dan maar om nog vlug eens bij vrienden die in de buurt wonen binnen te springen.

Er zijn bij die mensen alweer problemen, waarschijnlijk met hun drugsverslaafde zoon en diens vriendin.

“Als er iets is moet je maar bellen, je hebt mijn nummer, niet ?”

Beide meiden knikken en vooraleer Otto vertrekt geeft hij Kaatje een kus op haar wang en Leentje een stevige klap op haar billen.

“Daag en bedank Otto!” roepen ze hem nog na vooraleer hij in de duisternis verdwijnt.

“zien we je morgen nog ?” roept Kaatje nog, maar Otto hoort hen al niet meer. 

Zijn gedachten zijn trouwens al bij andere mensen en problemen.

Vlug doen ze de deur op slot.

Angelo belt zijn mama op.

Alles goed hier ? ja hoor !
hoezo, je gelooft me niet !?
Je kent me toch ?
Ik heb je de vorige keer toch gezegd dat we wat achterstand hebben met het betalen van de huur, maar binnenkort krijgt Kitana 600 euro van haar werkgever, daar kunnen we die huur dan mee betalen toch !
Ja ik weet het, ik heb gezegd dat het 500 euro is dat we moeten betalen aan de huisbaas !!!
euh……Jij hebt het eens heruitgerekend en de achterstallige huur bedraagt volgens papa dus 1.250 euro ? Da’s geen probleem gezien we eerstvolgende dagen 600 euro op onze rekening krijgen !?
Ik weet dat we er dan nog niet zijn, maar da’s dan zorgen voor later.

Hoezo mam, ik gaan werken ? Maar mams je weet toch dat ik niet kan met mijn allergie. Bij het minste zweten gaat mij lies openliggen.
Trouwens ik heb geen geld voor een auto of bromfiets en zonder vervoer kan ik toch ook niet aan werk geraken ! Die rotbazen eisen steeds dat je over je eigen vervoer beschikt en dat kan ik dus niet.
Die stomme teef moet maar zorgen dat ze meer verdient met dat stomme kuisen.

En weet je het goede nieuws al ma ? Ik heb een abonnement genomen op playboy channel, heel sjiek wat ze daar tonen. De kleinen kijkt ook hele dagen en blijft nu tenminste rustig op zijn stoeltje zitten.
Nee mam, niet veel hoor, voor slechts enkele euro’s per maand.

Over de kleinen gesproken, ik moet morgen naar de tandarts. Kun jij een paar uurtjes op hem passen ? Bij jouw thuis brengen ? Kun jij hem niet komen halen, da’s makkelijker.
De koets staat bij jou thuis, dus kan ik hem niet brengen.
Kom jij en zusje dan maar te voet naar ons toe.

Hoezo vader zit weer te zagen !? De ouden zou beter iets nuttigs doen dan hele dagen op onze kap te zitten.
Ja mam, zal ik doen…
groetjes aan zusje !
doei.
ik zie je graag
xxx

Angelo en c°

Enkele honderden meters van de huizen van Otto en de ouders van Bieke staat een kleine rijwoning. Alle andere rijwoningen zijn gedurende de afgelopen jaren opgelapt en knus heringericht. Alle huizen, behalve dat waar Angelo met vriendin Kitana en zoontje Jay woont.
Kitana is poetshulp bij één of ander dubieus bedrijf en hijzelf is huisman. Althans volgens zijn eigen interpretatie van dat woord.
De maand loopt ten einde en al het geld is op. Dit betekent dat Kitana, zijn vriendin dus, beter haar best zal moeten doen om aan geld te geraken. De wiet is op dus kan hij er geen meer verkopen totdat zij weer cash genoeg heeft om nieuwe te kopen.
Hij heeft haar al meerdere malen proberen duidelijk te maken dat dit zo niet verder kan, maar na de laatste keer vluchtte zij met de kleine naar een vluchthuis ergens in Antwerpen of Brussel.
Zij heeft een heel laag IQ en bijgevolg had ze zijn aanpak niet zo goed begrepen.
Dus moet hij het nu beter uitleggen. Kan zij er aan doen dat ze zo dom is ? Hij denkt van wel !

Die stomme trut had onlangs vergeten de pil te nemen met gevolg dat ze opnieuw zwanger was.
Angelo heeft die teef dan maar duidelijk gemaakt dat ze die kleine niet kunnen onderhouden gezien ze te weinig verdient. Angelo heeft gelukkig begripvolle ouders en die zijn dan maar met Kitana naar zo’n specialist geweest die het embryo er uit getrokken heeft met een tang of zo. Heel zeker hoe zoiets verloopt weet Angelo niet want hij kon niet meegaan. Hij had namelijk een afspraak met enkele companen en die gaan voor in moeilijke dagen.
Dat Kitana achteraf veel pijn had aan haar doos en moeilijk kon stappen betekent weer minder cash. Zijn vuisten gloeien al door hier aan te denken. Moest hij nu echt met zo’n kreng opgescheept zitten ?
Dan zullen ze vanavond weer maar eens binnen wippen bij zijn ouders. Zijn zusje is altijd blij om haar neefje bij zich te hebben. Alleen zijn vader zal weer opvliegen en hem de les spellen, dat hij werk moet zoeken. Weet die ouwe nu nog niet dat Angelo met een allergie zit ? Hoe kan hij hiermee aan werk geraken ? Bij het minste zweten ligt zijn lies helemaal open.
Hopelijk is Otto er ook. Hij is zo’n beetje de vriend des huizes van de ouders van Angelo . Misschien moet Kitana maar ne keer een beetje lief zijn tegen die oude gek !

Dat moet lukken besluit Angelo en hij grijpt zijn jas terwijl hij zijn kleine tot de orde schopt.

Oskar den Kluizenaar

Oscar leefde alleen in een kleine rijwoning in een arbeidersbuurt.
De meeste huizen waren de laatste jaren gerenoveerd maar het zijne, daar was nog werk aan.
Hoewel hij er veel ouder uitzag was hij bijlange nog geen vijftig.
Hij was klein en mager, en op zijn tengere armen had hij goedkope tattoo’s
waarschijnlijk in een dronken bui er zelf opgezet.

Om de tijd te verdrijven ging hij nu en dan wat met zijn bromfiets rondjes rijden doorheen de stad.
Meestal met tussenstop in zo’n donker volks cafeetje waar iedereen iedereen kent en iedereen er met dezelfde problemen zit.

Bij het naar huis komen had hij de gewoonte om even om te rijden naar het speelpleintje.
Daar zette hij zich dan op een bank en ging een praatje aan met enkele oudere tieners die daar rondreden op oude meestal gestolen bromfietsen.
Enkele van hen kende hij goed en ook hun vriendinnen en zussen.
Te goed volgens sommige leden van de bende.

Tegen het einde van de zomer had Oscar op een avond weer zijn toernee gemaakt.
verblijd door de zwoele sfeer en de sterke drank reed hij op automatische piloot richting speelpleintje.
De bende was er ook.
Zij zagen er grimmig uit, maar dat merkte Oscar niet.
De pintjes hadden zijn blik duidelijk vertroebeld.
Zoals steeds begon hij te vertellen over zijn ervaringen met bromfietsen.
“Als je met de bromfiets op straat rijdt, moet je steeds opletten voor overstkende konijntjes” begon hij zijn wijsheden te versprijden.
“Vele bromfietsers hebben al lelijke valpartijen gehad door die overstekende konijntjes” ging hij onverstoord verder.
De sfeer werd steeds grimmiger bij de kids.
plots stond één van hem op, ging richt voor Oscar staan en spoog hem in het gezicht.
“Jij moet met je vuile poten van mijn zuster afblijven” beet hij Oscar toe.
Nog voor Oscar goed en wel besefte wat er gebeurde kreeg hij een vuist in zijn gezicht en viel achterover.

Instinctief sprongen de tieners op hun gammele bromfietsen, al dan niet met lief achterop en reden in groep weg. Een van hen zwaaide naar Otto alsof het zijn beste vriend was.
Otto die net op zoek was naar zijn dochter bleef aan de kant van het plein staan terwijl de combi’s met zwaailicht kwamen aangestormd. De daders waren natuurlijk gaan vliegen.

Van Oscar werd sedertdien niets meer vernomen.
Sedert die dag was hij een echte kluizenaar geworden.

Ernets den evagelist.

Ernest Leman, beter bekend in de buurt als Ernest den evangelist zit met zijn vrouw en twee van hun kleinkinderen aan tafel. Zonder maar één woord te spreken eten ze boterhammen met beleg waarvoor eerst aan God de zegen werd gevraagd vooraleer het te verorberen.
Hun eigen kinderen zijn reeds lang het huis uit maar de laatste jaren zitten Ernest en zijn vrouw opgescheept met enkele van hun kleinkinderen.
Eén dochter woont ergens ver weg en haar kinderen zien ze niet zo vaak.
De andere dochter daarentegen woont in de streek en heeft enkele problemen die alleen door de Heere zelf kunnen veroorzaakt zijn, dit omwille van haar zondige verleden.

Ernest en zijn vrouw maken zich de laatste tijd zorgen over Otto. Net nu ze er zeker van waren hem uit de handen van de duivel bevrijd te hebben gebeuren er weer rare dingen met Otto . Hij is al een tijdje niet meer naar het avondmaal gekomen op zondagmorgen. En naar zijn vrouw van een ander christen vernam neemt Otto weer deel aan het aardse bestaan.
Het aardse is nu eenmaal het terrein van de duivel. Christenen hebben een hoger doel voor ogen namelijk deel uitmaken van het leger van Christus op de dag des oordeels. Wie dit hogere niet nastreeft verwacht eeuwige verdoemenis.

Ernest vindt dit diep in zijn hart helemaal niet zo vreemd dat Otto wegblijft uit de Gemeente van Christus. Meer zelf, hij heeft dit heerschap nooit echt gemogen. God heeft hem door middel van de Heilige Geest erop gewezen dat de doelstellingen van Otto helemaal niet zo zuiver zijn.
Opnieuw prijst Gaston de Heere omwille van dit inzicht dat hij mocht ontvangen. Wie weet wat Otto nu allemaal uitspookt. Ernest vind het beter dat hij de andere ouderen van de Gemeente hiervan op de hoogte brengt.